Przy tworzeniu Kalendarium korzystano z materiałów archiwalnych zgromadzonych w Archiwum, przede wszystkim jednak z monografii autorstwa Tadeusza Lubelskiego Wajda: Portret mistrza w kilku odsłonach (Wydawnictwo Dolnośląskie, 2006).

 1926

Andrzej Wajda urodził się 6 marca jako syn kpt. Jakuba Wajdy (1900–1940) i Anieli z domu Białowąs (1901–1950), nauczycielki.

 

1927

Narodziny brata Leszka.

 

1933

Zaczyna naukę w szkole podstawowej.

Ogląda w kinie film King Kong reżyserii Meriana C. Coopera oraz Ernesta Schoedsacka.

 

1934

Kapitan Jakub Wajda zostaje przeniesiony służbowo do 72. Pułku Piechoty w Radomiu.

Wraz z rodziną zamieszkuje w domu oficerskim przy ulicy Malczewskiego 22.

Andrzej uczy się w Publicznej Szkole Powszechnej nr 15 im. Mikołaja Reja.

 

1938

Zostaje zastępowym w 30. Radomskiej Drużynie Harcerskiej.

Ogląda przedstawienie sztuki Zygmunta Nowakowskiego Gałązka rozmarynu.

 

1939

Jedzie z ojcem do Lwowa, gdzie przystępuje do egzaminu w Lwowskiej Szkole Kadetów. Egzaminu nie zdaje. Ojciec zabiera go na Powszechną Wystawę Krajową, gdzie ogląda Panoramę Racławicką Wojciecha Kossaka.

W sierpniu ojciec zostaje zmobilizowany i wyrusza do koszar. Pożegnanie z nim będzie wspominał do końca życia.

1 września wybucha druga wojna światowa.

We wrześniu z matką i bratem uciekają z Radomia – dokąd wracają w październiku.

Zakopuje szablę ojca w ogrodzie za domem przy ulicy Malczewskiego 22.

Na Wigilię – pierwszą bez ojca – przyjeżdża z Krakowa stryj Gustaw.

Rysuje szkic, zachowany w archiwum, Stryj Gustaw na Wigilii w Radomiu.

 

1940

Wakacje spędza w Szydłowcu.

Uczęszcza na tajne komplety w nielegalnym gimnazjum.

Z matką i bratem muszą opuścić mieszkanie w domu oficerskim – zarekwirowane przez okupanta – przenoszą się do jednopokojowego mieszkania przy ulicy Czystej 11.

 

1941

W czasie wakacji spędzonych w Szarowie pod Krakowem u rodziny ojca po raz pierwszy zwiedza Kraków. Wielkie wrażenie robią na nim witraże Stanisława Wyspiańskiego w kościele oo. Franciszkanów.

 

1942

Wstępuje do Armii Krajowej; zostaje łącznikiem.

Rozpoczyna naukę w prywatnej Wolnej Szkole Rysunku, Malarstwa i Rzeźby założonej przez Wacława Dobrowolskiego.

Zostaje pomocnikiem znanych artystów – Wiktora Langnera, Adama Stalonego-Dobrzańskiego i Eugeniusza Pisarka – w tworzeniu polichromii w kaplicach bocznych i krużgankach kościoła Bernardynów.

Maluje pierwszy obraz olejny: Martwa natura z dzbankiem i nasturcją.

 

1943

Żeby zarobić na utrzymanie rodziny, pracuje jako magazynier, tragarz, pomocnik bednarza.

Cały czas maluje i rysuje.

Z powodu aresztowania dowódców Armii Krajowej musi opuścić Radom. Ucieka do Krakowa, gdzie ukrywa się u stryja

w domu przy ulicy Emaus 7. Pracuje w jego zakładzie jako ślusarz.

13 kwietnia Niemcy ujawniają odkrycie grobów polskich oficerów zamordowanych w Katyniu. W gadzinowej gazecie „Goniec Radomski” ukazuje się lista zidentyfikowanych oficerów. Jest tam nazwisko Karol Wajda. Rok urodzenia się zgadza, ale rodzina ma nadzieję, że to nie chodzi o ojca.

 

1944

W krakowskich Sukiennicach Niemcy otwierają wystawę japońskich drzeworytów ukiyo-e ze zbiorów Feliksa Jasieńskiego.

Narażając się na aresztowanie (nie ma odpowiednich dokumentów), zwiedza tę wystawę, która jest dla niego olśnieniem.

Wraca do Radomia. Zapisuje się do Koedukacyjnego Gimnazjum i Liceum dla Dorosłych „Przyszłość”.

 

1945


Na mocy postanowień konferencji w Jałcie Polska straciła niepodległość. Została podporządkowana Związkowi Radzieckiemu, jako Polska Rzeczpospolita Ludowa.

9 maja – koniec drugiej wojny światowej w Europie.

Z bratem Leszkiem jedzie na obóz harcerski do Wałbrzycha.

Kupuje książki: Ocalenie Czesława Miłosza, Miejsce na ziemi Juliana Przybosia.

 

1946

W kwietniu zdaje małą maturę.

W Teatrze Polskim w Warszawie ogląda Lillę Wenedę Juliusza Słowackiego w reżyserii Juliusza Osterwy.

W Radomiu projektuje scenografię do Antygony Sofoklesa i do składanki harcerskiej Gawęda o radosnej pracy w reżyserii Stanisława Gronkowskiego.

W sierpniu jedzie do Krakowa, aby złożyć dokumenty w Akademii Sztuk Pięknych.

Idzie do mieszkania Wiktora Langnera, gdzie zostaje aresztowany przez funkcjonariuszy Urzędu Bezpieczeństwa (aresztowany wtedy Wiktor Langner spędzi dziesięć lat w więzieniu). Z aresztu – o czym dowie się po wielu latach – wykupuje go stryj Gustaw Wajda.

W październiku zostaje przyjęty do Akademii na Wydział Malarstwa i Rzeźby jako wolny słuchacz. Studiuje w pracowni profesora Zygmunta Radnickiego.

Zapisuje się na kurs scenografii do profesora Karola Frycza – przygotowuje nową wersję scenografii do Antygony Sofoklesa.

Mieszka u stryja przy ulicy Emaus. Zapisuje się do Związku Niezależnej Młodzieży Socjalistycznej.

Układa swoją listę książek do przeczytania według poradnika Jana Kotta 100 pierwszych książek. (Część tych ponumerowanych przez niego książek znajduje się w Archiwum).

 

1947

Na jego wniosek Państwowa Komisja Weryfikacyjna dopuszcza go do egzaminów z przedmiotów humanistycznych. Zostaje pełnoprawnym studentem Akademii.

Przenosi się do pracowni Hanny Rudzkiej-Cybisowej.

 

1948

Pracuje przy Wystawie Ziem Odzyskanych we Wrocławiu.

Dla dyrektora Muzeum Etnograficznego w Krakowie Romana Reinfussa wykonuje rysunki okuć i skrzyń góralskich na Podhalu, a także cykl fotografii Parawany ulicznych fotografów.

Wraz z Konradem Nałęckim na łamach tygodnika „Wieś” publikuje artykuł Głos młodych plastyków, skrytykowany przez rektora Akademii – Eugeniusza Eibischa.

Wstępuje do Grupy Samokształceniowej założonej przez Andrzeja Wróblewskiego.

Po rozwiązaniu Związku Niezależnej Młodzieży Socjalistycznej wstępuje do Związku Młodzieży Polskiej.

Z Konradem Nałęckim przygotowuje scenografie i kostiumy do operetki Rudolfa Frimla Rose-Marie – premiera odbywa się 31 grudnia 1948 roku
 

 


1949

Cykl obrazów Rozstrzelanie Andrzeja Wróblewskiego, które zobaczył w pracowni artysty, robi na nim tak wielkie wrażenie, że postanawia porzucić Akademię dla Szkoły Filmowej w Łodzi i w lipcu zdaje tam na reżyserię.

Zostaje przyjęty od razu na drugi rok.

W październiku bierze udział wraz z Grupą Samokształceniową w Festiwalu Szkół Artystycznych w Poznaniu.

Żeni się z malarką Gabrielą Obrembą.

 

1950

W Krakowie umiera matka.

Z przyjacielem Konradem Nałęckim przygotowuje film biograficzny o Janie Matejce – przygotowują rysunkowy scenopis.

Razem z Andrzejem Wajdą studiują miedzy innymi: Konrad Swinarski, Janusz Nasfeter, Stanisław Bareja, Kazimierz Kutz, Jan Łomnicki, Janusz Morgenstern, Andrzej Munk.

Odbywa praktykę na planie filmu Młodość Chopina w reżyserii Aleksandra Forda.

 

1951

Realizuje pierwszą „niemą etiudę fabularną” – Zły chłopiec, według opowiadania Antoniego Czechowa.

Drugi krótki film to Ceramika iłżecka.

 

1952

Razem z Konradem Nałęckim publikuje na łamach „Kwartalnika Filmowego” artykuł Kompozycja obrazu w filmach dźwiękowych Eisensteina (Aleksander Newski i Iwan Groźny).

Jest asystentem Czesława Petelskiego przy realizacji filmu Cena betonu.

Realizuje szkolne ćwiczenia fotograficzne.

W grudniu ogląda przedstawienie teatru Berliner Ensamble Mutter Courage und seine Kinder w reżyserii Bertolta Brechta.

 

1953

Od 1 stycznia jest współpracownikiem Aleksandra Forda przy filmie Piątka z ulicy Barskiej.

Realizuje etiudę (fabularną z elementami dokumentalnymi) Kiedy ty śpisz.

Dostaje od Aleksandra Forda propozycję zrealizowania filmu na podstawie opowiadania Bohdana Czeszki Pokolenie.

 

1954

Realizuje film Pokolenie. Operatorem jest Jerzy Lipman, asystentem Kazimierz Kutz, grają między innymi: Tadeusz Łomnicki, Tadeusz Janczar, Roman Polański i Zbigniew Cybulski.

 

1955
26 stycznia odbywa się premiera filmu Pokolenie.

Antoni Bohdziewicz, pisząc o filmie, po raz pierwszy używa określenia „polska szkoła filmowa”.

W lipcu za Pokolenie dostaje zespołową Nagrodę Państwową III stopnia.

Realizuje film Idę do słońca o rzeźbiarzu Xawerym Dunikowskim – na jego osiemdziesiąte urodziny. Kołysankę do cyklu rzeźb Macierzyństwo śpiewa dla filmu żona reżysera Gabriela Obremba, obdarzona pięknym głosem.

Z filmem Pokolenie jedzie do Czechosłowacji, do Moskwy i Leningradu.

W sierpniu w Warszawie bierze udział w nieformalnym spotkaniu założycielskim Zespołu Filmowego „Kadr” – kierownikiem artystycznym jest Jerzy Kawalerowicz, kierownikiem zespołu – Tadeusz Konwicki (zastępuje go Krzysztof Teodor Toeplitz), obecni są także Jerzy Stawiński i Andrzej Munk.

Stawiński pracuje nad scenariuszem do filmu Kanał.

Po odrzuceniu projektu filmu przez Andrzeja Munka kierownik zespołu Tadeusz Konwicki przekazuje mu ten scenariusz do realizacji.

Razem ze Stawińskim pracuje nad scenariuszem do końca roku.

 

1956

7 lutego Centralny Zarząd Wytwórni Filmowych podpisuje umowę na scenariusz Kanału.

W kwietniu film zostaje skierowany do produkcji. Operator: Jerzy Lipman, asystenci Kazimierz Kutz i Janusz Morgenstern. Grają: Emil Karewicz, Tadeusz Janczar, Władysław Sheybal, Teresa Iżewska.

Kanały wybudowano w Łódzkiej Wytwórni Filmowej.

 

1957

W marcu dostaje wiadomość o śmierci Andrzeja Wróblewskiego, bardzo ciężko to przeżywa.

20 kwietnia odbywa się w Warszawie premiera filmu Kanał.

W maju film zdobywa Srebrną Palmę na Festiwalu Filmowym w Cannes, ex aequo z Siódmą pieczęcią Ingmara Bergmana.

W czerwcu ogląda przedstawienie The Shakespeare Memorial Theatre Company z Londynu – Tytusa Andronikusa w reżyserii Petera Brooka.

Zaczyna pracę nad scenariuszem powieści Jerzego Andrzejewskiego Popiół i diament.

12 listopada spotyka się z autorem i przekonuje go do swojej wersji scenariusza.

 

1958

17 stycznia Komisja Ocen Scenariuszy jednogłośnie rekomenduje do realizacji scenariusz Popiołu i diamentu.

Film jest realizowany we Wrocławskiej Wytwórni Filmowej. Operatorem jest Jerzy Wójcik, asystentem Janusz Morgenstern (to on podpowiedział scenę z płonącymi kieliszkami), wykonawcą głównej roli – Zbigniew Cybulski. W lipcu zdjęcia są ukończone.

Ogląda przedstawienie Piccolo Teatro z Mediolanu Sługa dwóch panów w reżyserii Giorgia Strehlera.

Zygmunt Hubner składa mu propozycję wyreżyserowania sztuki Michaela Gazzo Kapelusz pełen deszczu w Teatrze Wybrzeże.

W tym też czasie pracuje z Wojciechem Żukrowskim nad scenariuszem Lotnej. Zdjęcia do tego filmu rozpoczynają się przed premierą filmu Popiół i diament, która odbywa się 3 października w Warszawie.


1959

W lutym kończy zdjęcia do Lotnej.

Spotyka się z Jerzym Andrzejewskim w sprawie scenariuszy do Bram Raju i Niewinnych Czarodziei.

W marcu zaczyna próby w Teatrze Wybrzeże do sztuki Kapelusz pełen deszczu. Główną rolę gra Zbigniew Cybulski. Sam projektuje scenografię, Zofia Żuchowska – kostiumy. Premiera odbywa się 2 maja.

Rozpoczyna latem zdjęcia do Niewinnych czarodziei, kręcone w Warszawie, z udziałem Zbigniewa Cybulskiego, Romana Polańskiego, Tadeusza Łomnickiego, Krzysztofa Komedy i Jerzego Skolimowskiego. Scenografem jest brat – Leszek Wajda. Zdjęcia trwają dwa miesiące.

W sierpniu rozwodzi się z Gabrielą Obrembą.

27 września w Zielonej Górze odbywa się premiera Lotnej.

19 grudnia bierze ślub z Zofią Żuchowską.

 

1960

W marcu jedzie do Argentyny na pokaz Popiołu i diamentu. W Buenos Aires poznaje Witolda Gombrowicza.

W czerwcu zaczyna próby do Hamleta w Teatrze Wybrzeże – oprócz reżyserii projektuje także scenografię i kostiumy. Premiera odbywa się 13 sierpnia.

W listopadzie zaczyna zdjęcia do filmu Samson. Główną rolę gra francuski aktor Serge Merlin. Operatorem jest Jerzy Wójcik, asystentami Zygmunt Hubner i Andrzej Żuławski, scenografem jest Leszek Wajda.

17 grudnia odbywa się premiera filmu Niewinni czarodzieje.

Reżyseruje w Teatrze Ateneum sztukę Dwoje na huśtawce Wiliama Gibsona, z Elżbietą Kępińską i Zbigniewem Cybulskim. Premiera 23 grudnia.

 

1961

W lutym zakończyły się zdjęcia do Samsona. W sierpniu film zostaje pokazany na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Wenecji.

W Jugosławii reżyseruje film Powiatowa Lady Makbet. Główne role grają Olivera Marković i Ljuba Tadić.

W grudniu prowadzi zajęcia ze studentami reżyserii w Łódzkiej Szkole Filmowej.

 

1962

W styczniu odbywa się w Belgradzie premiera filmu Powiatowa Lady Makbet.

Na festiwalu w Puli nagrodę otrzymują Olivera Marković za rolę w tym filmie, za zdjęcia – Aleksandar Sekulović.

Bierze udział w międzynarodowym projekcie: krótkometrażowy film Miłość dwudziestolatków. Filmy realizują: François Truffaut, Shintaro Ishihara, Marcel Ophols, Renzo Rossellini. W jego filmie, zrealizowanym według scenariusza Jerzego Stawińskiego, występują Zbigniew Cybulski i Barbara Kwiatkowska.

22 czerwca na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Berlinie ma miejsce światowa premiera tych filmów.

Realizuje dla teatru telewizji spektakl według opowiadania Kazimierza Brandysa Wywiad z Ballmeyerem – pokazany 11 czerwca i później – 26 listopada przedstawienie Cudza żona i mąż pod łóżkiem według noweli Fiodora Dostojewskiego.

W październiku leci na Kubę, gdzie w Hawanie odbywa się premiera Kanału. Przeżywa tam grożący wojną światową konflikt między Stanami Zjednoczonymi a Związkiem Radzieckim w Zatoce Świń.

Otrzymuje mieszkanie w Warszawie na Muranowie.

 

1963
2 marca w Teatrze Ateneum w Warszawie odbywa się premiera Demonów Johna Whitinga. Prócz reżyserii projektuje do tego spektaklu dekoracje i kostiumy wspólnie z Ewą Starowieyską.

Aleksander Ścibor-Rylski pisze scenariusz Człowieka z marmuru. 30 kwietnia Komisja Ocen Scenariuszy, po burzliwej dyskusji – uznaje go za niecenzuralny.

Razem z Jerzym Andrzejewskim pisze scenariusz według jego powieści Bramy raju – także odrzucony przez Komisję.

26 października w Starym Teatrze w Krakowie odbywa się premiera dramatu Wesele Stanisława Wyspiańskiego – prócz reżyserii projektuje też scenografię i kostiumy.

Pod koniec roku zapada decyzja o realizacji Popiołów według powieści Stefana Żeromskiego.

 

1964

W lutym i marcu w Bułgarii i Jugosławii przeprowadza dokumentację do filmu Popioły.

Zdjęcia do Popiołów rozpoczęły się w marcu i trwały prawie rok. Operatorem był Jerzy Lipman, drugim reżyserem Andrzej Żuławski, scenografem Anatol Radzinowicz, kostiumografem Jerzy Szeski. Grają między innymi Daniel Olbrychski, Jan Nowicki i Beata Tyszkiewicz.

 

1965

W styczniu przeprowadza się do mieszkania Beaty Tyszkiewicz.

Prowadzi zajęcia dydaktyczne ze studentami reżyserii w Łódzkiej Szkole Filmowej. Z etiud studenckich najciekawszą jest Muchotłuk Marka Piwowskiego.

25 września odbywa się premiera Popiołów.

 

1966

Razem z Beatą Tyszkiewicz kupują dwór w Głuchach niedaleko Warszawy.

W maju film Popioły otwiera Festiwal Filmowy w Cannes.

Prowadzi zajęcia w Studium Scenopisarstwa Filmowego przy Zespołach Filmowych w Warszawie.

Filmowcy powołują Stowarzyszenie Filmowców Polskich (SFP). Prezesem zostaje Jerzy Kawalerowicz, przewodniczącym Koła Reżyserów – Andrzej Wajda.

Podpisuje umowę z Samem Waynbergiem, angielskim producentem Bram Raju.

Zdjęcia do tego filmu są realizowane w Jugosławii od września do listopada. Operatorem jest Mieczysław Jahoda, kostiumografem Ewa Starowieyska, asystentem –Władysław Sheybal.

 

1967

8 stycznia ginie tragicznie Zbigniew Cybulski.

29 marca – narodziny córki Karoliny.

13 maja bierze ślub z Beatą Tyszkiewicz.

Latem pisze scenariusz filmu Wszystko na sprzedaż. W październiku scenariusz zostaje zaakceptowany.

W Poznaniu organizuje wystawę malarstwa Andrzeja Wróblewskiego. Pokazuje cykl Rozstrzelania.

 

1968

Wystawa malarstwa Andrzeja Wróblewskiego z Poznania zostaje przeniesiona do Warszawy.

Zdjęcia do filmu Wszystko na sprzedaż trwają od 11 lutego do 22 kwietnia. Operatorem jest Witold Sobociński, grają Elżbieta Czyżewska, Beata Tyszkiewicz, Andrzej Łapicki i Daniel Olbrychski.

Między 24 maja a 21 czerwca realizuje dla telewizji komedię Przekładaniec według noweli Stanisława Lema z Bogusławem Kobielą w roli głównej. Operatorem jest Wiesław Zdort, kostiumy projektuje Barbara Hoff. Przekładaniec zostaje pokazany w telewizji 17 sierpnia.

Rozstaje się z Beatą Tyszkiewicz. Przeprowadza się do mieszkania na placu Zamkowym.

W sierpniu uzyskuje zgodę na realizację filmu Polowanie na muchy według noweli Janusza Głowackiego. Główne role grają Małgorzata Braunek i Zygmunt Malanowicz. Zdjęcia trwają do 28 listopada.

 

1969

28 stycznia odbywa się premiera filmu Wszystko na sprzedaż.

Realizuje dla telewizji Makbeta Williama Szekspira z Magdaleną Zawadzką, Tadeuszem Łomnickim, Danielem Olbrychskim i Andrzejem Łapickim.

Premiera w telewizji odbywa się 30 czerwca.

Wakacje spędza na Mazurach z Agnieszką Osiecką.

19 sierpnia wchodzi na ekrany Polowanie na muchy.

Podróżuje do Brazylii, gdzie ogląda rytualne obrzędy, które robią na nim wielkie wrażenie. W Londynie – wiele teatralnych spektakli.

Z wybitnym dokumentalistą Andrzejem Brzozowskim pisze scenariusz filmu Krajobraz po bitwie według opowiadania Tadeusza Borowskiego.

Zdjęcia do tego filmu trwają od końca sierpnia do grudnia. Główne role grają Stanisława Celińska i Daniel Olbrychski.

29 października zostaje orzeczony rozwód z Beatą Tyszkiewicz.


1970

Telewizja akceptuje do realizacji film Brzezina według opowiadania Jarosława Iwaszkiewicza.

Zdjęcia do tego filmu zostały zrealizowane w marcu i kwietniu w leśniczówce na skraju Puszczy Kampinoskiej. Główne role zagrali Emilia Krakowska, Daniel Olbrychski i Olgierd Łukaszewicz.

8 września odbyła się w Warszawie premiera filmu Krajobraz po bitwie, a 10 listopada miała miejsce premiera filmu Brzezina.

W grudniu na Wybrzeżu,  w Gdańsku i  Gdyni,  komunistyczna władza strzela do protestujących robotników; są 43 ofiary.

Jako przewodniczący koła Reżyserów Stowarzyszenia Filmowców Polskich bezskutecznie stara się o możliwość zarejestrowania tych wypadków. 

1971

W lutym w Starym Teatrze w Krakowie rozpoczyna próby do Biesów według powieści Fiodora Dostojewskiego w adaptacji Alberta Camus. Scenografię projektuje sam, kostiumy – Krystyna Zachwatowicz.

Premiera spektaklu odbyła się 29 kwietnia.

W czasie prób do Biesów – 18 kwietnia bierze udział w Radziejowicach w naradzie filmowców z szefem kinematografii, na której zapada decyzja o przywróceniu zespołów filmowych.

W sierpniu i we wrześniu realizuje w Norymberdze, Frankfurcie i Wiesbaden film Piłat i inni w swojej adaptacji fragmentu powieści Michaiła Bułhakowa Mistrz i Małgorzata. Obsada: Jan Kreczmar jako Piłat, Daniel Olbrychski jako Mateusz Lewita i Wojciech Pszoniak jako Jeszua Ha-Nocri.

Kupuje dom w Warszawie na Żoliborzu.

We wrześniu zaczyna próby do amerykańskiej sztuki Sticks and Bones (polski tytuł Jak brat bratu) w Teatrze Sowriemiennik w Moskwie. Premiera styczeń 1972

W listopadzie minister Wiśniewski zatwierdza do realizacji scenariusz filmu Ziemia obiecana.

18 grudnia otrzymuje oficjalną nominację na kierownika nowego Zespołu Filmowego X.

 

1972

11 stycznia początek zdjęć do filmu Wesele. Grają między innymi: Maja Komorowska, Andrzej Łapicki, Marek Perepeczko, Franciszek Pieczka. Scenografię przygotował Tadeusz Wybult, kostiumy Krystyna Zachwatowicz, muzykę Stanisław Radwan.

W marcu z Krystyną Zachwatowicz jedzie do Syrii  oraz na spotkania z widzami w Bejrucie.

W niemieckiej telewizji ZDF w Wielki Piątek 29 marca został pierwszy raz pokazany film Piłat i inni.

Przedstawienie Biesy, które w kwietniu zostaje pokazane w Londynie i Zurychu, wywołuje protesty Ambasady ZSRR.

 

1973

8 stycznia odbywa się w Teatrze im. Juliusza Słowackiego w Krakowie premiera filmu Wesele – 72 lata po premierze scenicznej.

14 stycznia rozpoczyna wraz z Krystyną Zachwatowicz próby do sztuki Friedricha Dürrenmatta Der Mitmacher (Wspólnik) w teatrze Schauspielhaus w Zurychu. Na skutek nieporozumień z autorem, ingerującym w próby – zrywa współpracę z teatrem, wycofuje nazwisko z afisza i wraca do Warszawy.

Wiosną wprowadza się do domu na Żoliborzu z Krystyną Zachwatowicz.

Wakacje w Jugosławii spędzają razem z córką Andrzeja – Karoliną.

1 września podpisuje umowę o pracę na stanowisku reżysera w Starym Teatrze w Krakowie.

W październiku prowadzi prace dokumentacyjne do filmu Ziemia obiecana według powieści Władysława Reymonta – wraz ze scenografami Tadeuszem Wybultem i Maciejem Putowskim. Trwają też zdjęcia próbne do tego filmu.

2 listopada zaczyna próby do Nocy listopadowej Stanisława Wyspiańskiego w Starym Teatrze. Główne role grają: Barbara Bosak, Teresa Budzisz-Krzyżanowska, Jan Nowicki, Jerzy Stuhr. Kostiumy projektuje Krystyna Zachwatowicz.

W tym samym roku otrzymuje BAMBI – Niemiecką Nagrodę Filmową za film Piłat i inni

 

1974

13 stycznia premiera Nocy listopadowej.

Wiosną i latem trwają zdjęcia do filmu Ziemia obiecana. Operatorami są Witold Sobociński, Edward Kłosiński i Wacław Dybowski, Andrzej Kotkowski – drugim reżyserem. Główne role grają Daniel Olbrychski, Wojciech Pszoniak i Andrzej Seweryn.

W lipcu otrzymuje nagrodę państwową I stopnia.

We wrześniu w Yale Repertory Theatre w USA reżyseruje replikę krakowskich Biesów z Elżbietą Czyżewską w roli Marii Lebiadkin i Meryl Streep w roli Lizy.

W listopadzie rozpoczyna próby do sztuki Stanisławy Przybyszewskiej Sprawa Dantona w Teatrze Powszechnym w Warszawie. Dekoracje i kostiumy projektuje Krystyna Zachwatowicz. Grają: Wojciech Pszoniak, Bronisław Pawlik i cały zespól Teatru.

 

1975

25 stycznia premiera sztuki Sprawa Dantona.

21 lutego – premiera filmu Ziemia obiecana w Warszawie.

Bolesław Sulik pisze scenariusz filmu według opowiadania Josepha Conrada Smuga cienia.

W lipcu na festiwalu w Moskwie film Ziemia obiecana zdobywa Złoty Medal (ex aequo z Dersu Uzałą Akiry Kurosawy).
Nominowany do Oscara – nie dostaje tej nagrody pod pretekstem rzekomego antysemityzmu.

Zdjęcia do filmu Smuga cienia odbywają się w Bułgarii w sierpniu i we wrześniu. Główną rolę gra Marek Kondrat.

30 października w Urzędzie Stanu Cywilnego na Żoliborzu w Warszawie zawiera związek małżeński z Krystyną Zachwatowicz. Świadkami są Barbara Pec-Ślesicka i Piotr Skrzynecki.

W Teatrze Telewizji występuje jako aktor w roli reżysera, w adaptacji opowiadania Pogarda Alberta Moravii. Reżyseruje Andrzej Łapicki. Premiera 15 grudnia.

Dostaje Nagrodę Ministra Kultury i Sztuki I stopnia za Ziemię obiecaną, a w listopadzie Order Sztandaru Pracy II klasy.

W Teatrze na Woli w Warszawie rozpoczyna próby do sztuki Antonia Buero Vallejo Gdy rozum śpi. W roli głównej – starego Goi – występuje Tadeusz Łomnicki. Scenografia – Krystyna Zachwatowicz.

 

1976

3 lutego spotkanie z ministrem kultury Józefem Tejchmą, życzliwym dla projektu Człowieka z marmuru, skutkuje skierowaniem tego filmu do produkcji.

20 marca premiera przedstawienia Gdy rozum śpi.

Po dwóch tygodniach prób – 24 kwietnia – premiera sztuki Sławomira Mrożka Emigranci na scenie kameralnej Starego Teatru w Krakowie. Grają Jerzy Stuhr i Jerzy Bińczycki, scenografia Krystyna Zachwatowicz.

W marcu film Ziemia obiecana, nominowany do Oscara, przegrywa z filmem Akiry Kurosawy Dersu Uzała.

Z końcem kwietnia rozpoczyna zdjęcia do filmu Człowiek z marmuru. Scenariusz: Aleksander Ścibor-Rylski. Grają: Krystyna Janda, Jerzy Radziwiłowicz, Tadeusz Łomnicki, Krystyna Zachwatowicz. Zdjęcia Edward Kłosiński.

W maju, w przerwie do zdjęć Człowieka z marmuru, realizuje film dokumentalny Umarła klasa – zapis spektaklu Tadeusza Kantora w Teatrze Cricot 2.

6 września w Warszawie premiera filmu Smuga cienia.

 

1977

25 lutego premiera filmu Człowiek z marmuru (w prasie anonsowanego jako „seanse zarezerwowane”). Na początku maja władze polityczne „za karę” zwalniają wiceministra kinematografii Mieczysława Wojtczaka i zmuszają do złożenia dymisji ministra kultury Józefa Tejchmę.

We wrześniu na Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdańsku film nie dostaje żadnej nagrody, ale krytycy filmowi i dziennikarze akredytowani przy Festiwalu wręczają Andrzejowi Wajdzie na schodach swoją nagrodę – Cegłę.

8 stycznia w Starym Teatrze w Krakowie rozpoczyna próby do swojej adaptacji powieści Fiodora Dostojewskiego Idiota. Graja Jerzy Radziwiłowicz i Jan Nowicki. Scenografia Krystyna Zachwatowicz. Premiera 17 lutego.

W Yale Repertory Theatre w New Haven inscenizuje sztukę Stanisława Różewicza Białe małżeństwo. Scenografię projektuje Krystyna Zachwatowicz. Premiera 15 kwietnia.

Realizuje film dokumentalny Zaproszenie do wnętrza przedstawiający postać zbieracza i znawcy polskiej sztuki ludowej, Ludwiga Zimmerera, przyjaciela.

Scenariusz filmu Bez znieczulenia autorstwa Agnieszki Holland zostaje skierowany do nowego wiceministra kinematografii Janusza Wilhelmiego, który żąda daleko idących zmian w scenopisie, zmieniających jego polityczną wymowę. Te żądania powodują wycofanie się reżysera z zamiaru nakręcenia filmu.

W Teatrze Powszechnym w Warszawie reżyseruje przedstawienie Rozmowy z katem według książki Kazimierza Moczarskiego. Moczarskiego gra Zygmunt Hübner. Scenografię przygotowuje Allan Starski. Premiera 22 grudnia.

 

1978

W Starym Teatrze w Krakowie reżyseruje ośmiogodzinne widowisko Z biegiem lat, z biegiem dni. Grają prawie wszyscy aktorzy teatru, ze znakomitą Anną Polony w roli pani Dulskiej. Scenografię przygotowują Krystyna Zachwatowicz i Kazimierz Wiśniak. W marcu premiera.

16 marca ginie w katastrofie lotniczej minister Janusz Wilhelmi. Pozwala to na powrót do projektu filmu Bez znieczulenia.

Zdjęcia do tego filmu odbywają się w kwietniu i w maju. Grają Zbigniew Zapasiewicz i Ewa Dałkowska. Na Festiwalu w Gdańsku film zdobywa Grand Prix ex aequo z Pasją Stanisława Różewicza.

W marcu zostaje wybrany na przewodniczącego Rady Federacji Dyskusyjnych Klubów Filmowych.

W listopadzie na Walnym Zjeździe Stowarzyszenia Filmowców Polskich zostaje Prezesem Stowarzyszenia.

Zbigniew Kamiński pisze scenariusz filmu Panny z Wilka według opowiadania Jarosława Iwaszkiewicza.

W lipcu film zostaje skierowany do produkcji.

Zdjęcia trwają od września do grudnia. Grają: Daniel Olbrychski, Tadeusz Białoszczyński, Maja Komorowska, Anna Seniuk, Stanisława Celińska, Krystyna Zachwatowicz.

 

1979

W lutym i marcu Panny z Wilka są pokazywane na filmowych "Konfrontacjach".

W lutym – pokaz Człowieka z marmuru w Moskwie.

W lutym gotowy jest scenariusz Janusza Kijowskiego i Edwarda Żebrowskiego filmu Powołanie. Opowiada o zwyczaju wprowadzonym w seminarium śląskim przez biskupa Herberta Bednorza – alumni seminarium po drugim roku odbywają roczną praktykę w kopalni.

Jerzy Radziwiłowicz miał grać alumna wracającego do seminarium, a Olgierd Łukaszewicz jego przyjaciela, który zostawał w kopalni i angażował się w wolne związki zawodowe.

Dokumentacja do filmu została ukończona, odbywały się zdjęcia próbne, ale władze wstrzymały produkcję. Byłby to film o wolnych związkach – rok przed powstaniem Solidarności.

W autobiografii reżyser napisał: „niewielu niezrealizowanych projektów żałuję, ale ten jeden opłakuję do dzisiaj”.

Od kwietnia do czerwca realizuje zdjęcia do filmu Dyrygent według scenariusza Andrzeja Kijowskiego. Grają: wielki brytyjski aktor John Gielgud, Krystyna Janda i Andrzej Seweryn.

20 czerwca wygłasza referat na sesji iwaszkiewiczowskiej Instytutu Badań Literackich: O filmowaniu prozy Iwaszkiewicza.

4 września premiera filmu Panny z Wilka.

Z końcem listopada rozpoczyna zdjęcia do serialu telewizyjnego na podstawie spektaklu Z biegiem lat, z biegiem dni. Autorka scenariusza spektaklu teatralnego Joanna Olczak-Ronikier napisała serialową wersję tego widowiska. Współreżyserami są Anna Polony i Edward Kłosiński. (Zdjęcia trwają do końca marca 1980).

W tym samym czasie rozpoczyna w teatrze w Nanterre pod Paryżem próby do sztuki Oni Witkacego z udziałem polskich aktorów Wojciecha Pszoniaka i Andrzeja Seweryna. Scenografia – Krystyna Zachwatowicz.


1980

5 lutego premiera Onych w teatrze w Nanterre.

W marcu premiera filmu Dyrygent. Andrzej Seweryn za rolę w tym filmie zdobywa nagrodę Srebrny Niedźwiedź na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Berlinie.

W marcu telewizyjna premiera filmu Pogoda domu niechaj będzie z Tobą…. Jarosław Iwaszkiewicz. Zdjęcia do tego filmu zostały nakręcone w 1978 roku.

W kwietniu Panny z Wilka nominowane do Oscara przegrywają z Blaszanym Bębenkiem Volkera Schlöndorfa.

15 sierpnia zaczyna się strajk w Stoczni Gdańskiej. Z inicjatywy Andrzeja Wajdy do Gdańska jedzie ekipa filmowa SFP, aby dokumentować to ważne wydarzenie : reżyserzy Andrzej Chodakowski i Andrzej Zajączkowski, operatorzy Michał Bukojemski i Jacek Petrycki. Realizują film Robotnicy 80.

Poparłszy strajk w liście intelektualistów, 29 sierpnia jedzie do Gdańska. Stoczniowiec Mirosław Waga, prowadzący go od bramy do sali obrad, powiedział (wiedząc oczywiście, z kim idzie): „Niech Pan teraz zrobi film o nas – Człowiek z żelaza”.

Wielkie wrażenie robi na nim Lech Wałęsa, z którym odbywa długą rozmowę.

Udziela wywiadu do „Strajkowego Biuletynu Informacyjnego”.

Już we wrześniu zamawia u Aleksandra Ścibora-Rylskiego scenariusz filmu Człowiek z żelaza.

Od 7 września do 26 października w telewizji trwa pierwsza emisja serialu Z biegiem lat, z biegiem dni.

Od 8 do 15 września w Gdańsku odbywa się Festiwal Polskich Filmów Fabularnych zakończony dwudniowym Forum Filmowców. Wygłasza na nim ważny referat programowy, którego pierwsze zdanie zostało nagrodzone brawami: „[…] podstawowym obowiązkiem artysty wobec polskiej rzeczywistości jest mówienie prawdy”.

We wrześniu Józef Tejchma zostaje ponownie ministrem kultury, a Mieczysław Wojtczak szefem wydziału kultury KC PZPR.

9 listopada premiera sztuki Sprawa Dantona w dawnym spichrzu w Gdańsku (produkcja Teatr Wybrzeże).

Na początku listopada Aleksander Ścibor-Rylski kończy pisanie scenariusza filmu Człowiek z żelaza.

15 grudnia w Gdańsku inscenizuje uroczystości odsłonięcia pomnika Poległych Stoczniowców przy bramie do Stoczni Gdańskiej.

Jest członkiem Solidarności.

W grudniu scenariusz filmu Człowiek z żelaza zostaje skierowany do produkcji.

W rozmowie z gen. Jaruzelskim próbuje bezskutecznie uzyskać zgodę na użycie czołgów w filmie Człowiek z żelaza.

 

1981

7 i 8 stycznia jedzie do Moskwy z oficjalną delegacją Stowarzyszenia Filmowców Polskich. Między innymi jadą też: Krzysztof Kieślowski, Jerzy Kawalerowicz, Janusz Kijowski. Cała polska delegacja ma przypięte (przez Krystynę Zachwatowicz) znaczki Solidarności.

Zdjęcia do filmu Człowiek z żelaza rozpoczynają się w styczniu i trwają do kwietnia. Grają: Krystyna Janda, Jerzy Radziwiłowicz, Marian Opania.

W marcu z Jerzym Kawalerowiczem staje na czele powołanego Komitetu Ocalenia Kinematografii.

28 maja film Człowiek z żelaza zdobywa Złotą Palmę na Festiwalu Filmowym w Cannes.

W czerwcu realizuje na dziedzińcu wawelskim przedstawienie Aktorzy Teatru Starego w scenach i monologach z Hamleta.

27 lipca w Warszawie premiera filmu Człowiek z żelaza (do 12 grudnia obejrzało film ponad 5 milionów widzów).

W sierpniu we Francji pracuje z Agnieszką Holland, Bolesławem Michałkiem i Jackiem Gąsiorowskim nad scenariuszem filmu Danton (autorem ostatecznej jego wersji jest Jean-Claude Carrière).

W Maisons-Laffitte – siedzibie paryskiej „Kultury” – wraz z Krystyną Zachwatowicz odwiedza Józefa Czapskiego. To pierwsze spotkanie będzie początkiem przyjaźni.

17 października odbiera doktorat honoris causa na Uniwersytecie Amerykańskim w Waszyngtonie.

28 listopada w Starym Teatrze w Krakowie – premiera Hamleta Williama Szekspira. W roli głównej – Jerzy Stuhr. Scenografia: Lidia i Jerzy Skarżyńscy.

W listopadzie zaprasza do Warszawy producentkę francuską filmu Danton Margaret Ménégoz i aktora Gerarda Depardieu, aby zobaczył, jak wygląda w Polsce sytuacja rewolucyjna – ostatnie miesiące Solidarności.

Wchodzi w skład Komitetu Organizacyjnego Kongresu Kultury Polskiej.

12 grudnia wygłasza na Kongresie wystąpienie o potrzebie stworzenia samorządu artystycznego i o nowej służebnej roli Ministerstwa Kultury. Kongres zostaje przerwany, ponieważ 13 grudnia zostaje ogłoszony stan wojenny.

Stan wojenny powoduje zawieszenie działalności SFP, którego jest prezesem.

Ministrem Kultury zostaje Kazimierz Żygulski, zwolennik twardej polityki władz komunistycznych.

Zawieszona zostaje produkcja filmów Zespołu Filmowego X: Wielki bieg Jerzego Domaradzkiego, Kobieta samotna Agnieszki Holland, Matka Królów Janusza Zaorskiego i Przesłuchanie Ryszarda Bugajskiego.

 

1982

Margaret Ménégoz przenosi – za zgodą firmy Gaumont, producenta Dantona – realizację filmu do Francji. Podpisana uprzednio umowa z Filmem Polskim umożliwia ekipie i aktorom otrzymanie paszportów i wyjazd za granicę.

21 kwietnia rozpoczynają się w Paryżu zdjęcia do filmu Danton. Robespierre’a gra Wojciech Pszoniak, członków Komitetu Ocalenia aktorzy polscy: Bogusław Linda, Tadeusz Huk, Jan Kociniak, Marek Kondrat. W roli Dantona Gerard Depardieu. Grają także wybitni francuscy reżyserzy teatralni– Roger Planchon i Patrice Chereau, a także aktor filmu Samson – Serge Merlin. Operatorem jest Igor Luther. Jesienią film zostaje ukończony.

17 maja pisze z Paryża bardzo ostry list otwarty do wiceministra kinematografii Stanisława Stefańskiego w sprawie kolaudacji filmu Przesłuchanie (na której nie mógł być z powodu zdjęć do filmu Danton), protestując przeciwko atakowi partyjnych filmowców na film Bugajskiego.

1 października z rąk prezydenta Francji François Mitteranda otrzymuję Legię Honorową.

W Teatro Stabile w Trieście realizuje replikę przedstawienia Sprawa Dantona. Premiera 8 października.

 

1983

7 stycznia w Paryżu premiera filmu Danton.

31 kwietnia premiera filmu Danton w Warszawie.

Od połowy marca do połowy czerwca przygotowania i zdjęcia do filmu Miłość w Niemczech.

Zdjęcie były realizowane w Brombach w Bawarii. Operatorem był Igor Luther. Grali Hanna Schygulla i Piotr Łysak (musiał zastąpić Bogusława Lindę, któremu władze PRL odmówiły paszportu).

30 kwietnia przez kierownictwo kinematografii zostaje zwolniony z pracy razem z Barbarą Pec-Ślesicką i Bolesławem Michałkiem. Zespól Filmowy X zostaje zlikwidowany.

7 września pokaz filmu Miłość w Niemczech na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Wenecji. W październiku pokazy w Paryżu i Berlinie.

We wrześniu w Starym Teatrze w Krakowie rozpoczyna próby do swojej adaptacji powieści Fiodora Dostojewskiego Zbrodnia i kara.

3 listopada w Starym Teatrze rozpoczyna próby do Antygony Sofoklesa. Scenografia Krystyna Zachwatowicz. Grają: Ewa Kolasińska, Tadeusz Huk, Krzysztof Globisz.

W grudniu odbywa się zjazd Stowarzyszenia Filmowców Polskich – prezesem zostaje wybrany Janusz Majewski.

 

1984

20 stycznia w Starym Teatrze premiera Antygony.

7 października premiera Zbrodni i kary. Grają: Jerzy Stuhr, Jerzy Radziwiłowicz, Barbara Grabowska. Scenografia Krystyna Zachwatowicz.

3 listopada w Warszawie pogrzeb zamordowanego księdza Jerzego Popiełuszki.

Rozmawia z Ernestem Bryllem o dramacie, który by przedstawiał pierwsze dni po śmierci Jezusa.

Uzyskuje zgodę wiceministra kultury, przewodniczącego Komitetu Kinematografii Jerzego Bajdora na realizację filmu według powieści Tadeusza Konwickiego Kronika wypadków miłosnych.

Jesienią prowadzi zajęcia w Szkole Filmowej w Łodzi dla wydziału reżyserskiego i operatorskiego Konrad według III części Dziadów Adama Mickiewicza.

 

1985

W styczniu sztuka Wieczernik Ernesta Brylla jest ukończona, ale cenzura nie zgadza się na wystawienie jej w Teatrze Ateneum.

Próby i premiera (w Wielki Piątek 5 kwietnia) Wieczernika odbywają się w kościele na Żytniej w Warszawie, jeszcze nieczynnym po zniszczeniach w Powstaniu.

W maju rozpoczyna zdjęcia do filmu Kronika wypadków miłosnych, ukończone we wrześniu. W filmie występuje – jako autor – Tadeusz Konwicki.

 

1986

6 marca telegram urodzinowy dostaje od Ronalda Reagana.

Z okazji sześćdziesięciolecia mają miejsce dwie wystawy monograficzne: w marcu w warszawskim Klubie Riviera-Remont Prac Filmowych (przeniesiona później do łódzkiego Muzeum Kinematografii) i w czerwcu Prac Teatralnych w Starym Teatrze w Krakowie.

W maju i w czerwcu odbywają się próby Zemsty Aleksandra Fredry w Starym Teatrze. Premiera 21 czerwca. Grają: Anna Dymna, Jerzy Stuhr, Jerzy Radziwiłowicz.

We wrześniu na Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdańsku – pierwszy pokaz Kroniki wypadków miłosnych.

W Berlinie odbywają się próby niemieckiej wersji Zbrodni i kary według Dostojewskiego. W roli Porfirego Udo Samel i jako Sonia Jutta Lampe. Premiera 29 listopada.

W Paryżu w wydawnictwie Stock ukazuje się książka Andrzeja Wajdy Kino zwane pożądaniem – w przekładzie francuskim Konstantego Jeleńskiego pod tytułem Un Cinema nomme desir.

24 listopada premiera kinowa Kroniki wypadków miłosnych. Krytycy filmowi Stowarzyszenia Filmowców Polskich przyznają temu filmowi Złotą Taśmę za najlepszy polski film 1986 roku.

Jesienią prowadzi zajęcia ze studentami w łódzkiej Szkole Filmowej.

 

1987


Od lutego do maja odbywają się w Polsce zdjęcia do filmu Biesy. Główną rolę – Iwana Szatowa – gra Jerzy Radziwiłowicz, oprócz niego grają: Isabelle Huppert, Bernard Blier, Omar Shariff, Jean-Philippe Écoffey

13 kwietnia w telewizji emisja sfilmowanego spektaklu Zbrodnia i kara.

20 kwietnia jeszcze nieoficjalne zawiadomienie o przyznaniu japońskiej Nagrody Kyoto w wysokości stu milionów jenów (około 450 tysięcy dolarów).

Podejmuje decyzję o przekazaniu nagrody na wzniesienie w Krakowie budynku dla ekspozycji zbiorów sztuki japońskiej z kolekcji Feliksa Jasieńskiego należących do Muzeum Narodowego w Krakowie. Ten pomysł od razu popierają żona i przyjaciel Andrzeja – Adam Michnik.

24 maja oficjalne potwierdzenie Nagrody Kyoto.

10 listopada odbiera w Kioto Nagrodę Kyoto.

 Kilka dni później spotyka w Tokio architekta Aratę Isozakiego, który zobowiązuje się do wykonania projektu przyszłego budynku Muzeum – bez honorarium.

W grudniu rozpoczyna próby Dybuka w Starym Teatrze w Krakowie.

 

1988

Wiosną zostaje (wraz z Krystyną Zachwatowicz) – członkiem Komitetu Obywatelskiego przy Lechu Wałęsie.


20 stycznia premiera Panny Julii Augusta Strindberga w Teatrze Powszechnym w Warszawie. Grają Krystyna Janda i Mariusz Benoit. Scenografia Krystyna Zachwatowicz.

24 sierpnia zostaje zarejestrowana Fundacja Kyoto – Kraków, której celem jest wybudowanie w Krakowie pomieszczeń dla zbiorów sztuki japońskiej Feliksa Jasieńskiego z funduszy Nagrody Kyoto.

W marcu premiera filmu Biesy w Paryżu.

12 marca premiera Dybuka – dramatu Szymona An-skiego w przekładzie Ernesta Brylla w Starym Teatrze. Grają Jerzy Trela, Jerzy Radziwiłowicz, Aldona Grochal, Krzysztof Globisz. Scenografia Krystyna Zachwatowicz.

W maju premiera Dybuka w Teatrze Habima w Tel Awiwie. Jest to replika przedstawienia krakowskiego.

W Maisons-Laffitte realizuje dokument o Katyniu z Józefem Czapskim. W wersji rosyjskiej rozmówcą jest Misza Heller.

W Paryżu realizuje film Proust contra la déchéance o wykładach Czapskiego w obozie w Griazowcu – jest to polska część międzynarodowego projektu dokumentalnego Les françaises vue par…

Od 2 do 9 listopada w Moskwie odbywa się przegląd filmów: Piłat i inni, Danton, Człowiek z marmuru, Człowiek z żelaza.

W listopadzie przyjeżdża do Krakowa Arata Isozaki i wybiera dla przyszłego japońskiego muzeum działkę nad Wisłą, naprzeciwko Wawelu.

W Bolonii odbiera doktorat honorowy.

28 listopada w Teatrze Powszechnym w Warszawie premiera Lekcji polskiego Anny Bojarskiej. Grają Joanna Szczepkowska i Tadeusz Łomnicki.

30 listopada odbywa się w telewizji debata Alfreda Miodowicza, szefa branżowych związków zawodowych z Lechem Wałęsą, przywódcą Solidarności. Wajda jest doradcą Wałęsy, który debatę zdecydowanie wygrywa.

17 grudnia zostaje ukonstytuowany Komitet Obywatelski przy Lechu Wałęsie. Wajda obejmuje w nim przewodnictwo Komisji Kultury. Zebrania Komitetu od początku roku odbywają się w kościele przy ulicy Żytniej w Warszawie.

 

1989

Od 28 stycznia do premiery 1 marca przygotowuje w Tokio w Teatrze Benisan Pit spektakl Nastazja według powieści Idiota Fiodora Dostojewskiego. W rolach głównych – Nastazji i księcia Myszkina – wybitny aktor teatru kabuki (grający role tylko kobiece) Tamasaburō Bandō. Scenografia Krystyna Zachwatowicz.

10 lutego Wajdowie odwiedzają Akirę Kurosawę w jego domu.

W tym czasie w Warszawie od 6 lutego odbywają się obrady Okrągłego Stołu.

Wybrany przez zespół – zostaje dyrektorem Teatru Powszechnego w Warszawie (po zmarłym w styczniu Zygmuncie Hübnerze). 1 kwietnia obejmuje obowiązki dyrektora.

W marcu razem ze Zbigniewem Bujakiem i Aleksandrem Paszyńskim podpisuje w domu w Warszawie założenie spółki AGORA, umożliwiające wydawanie „Gazety Wyborczej”.

Wybory 4 czerwca wygrywa opozycja solidarnościowa.

Polska odzyskuje niepodległość.

Kandyduje do Senatu z Suwałk i zostaje senatorem.

13 kwietnia odbiera doktorat honoris causa na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie.

W kwietniu rozpoczyna próby do Hamleta IV w Starym Teatrze w Krakowie. W roli tytułowej Teresa Budzisz-Krzyżanowska. Premiera 30 czerwca.

W lipcu przewodniczy Jury Festiwalu Filmowego w Moskwie. Jedzie z Krystyną Zachwatowicz i Adamem Michnikiem (który po raz pierwszy dostaje zgodę na wyjazd do ZSRR).

20 września rozpoczyna zdjęcia do filmu Korczak. Scenariusz Agnieszka Holland; produkcja Regina Ziegler z Berlina i zespół Perspektywa. Rolę tytułową gra Wojciech Pszoniak. Zdjęcia realizuje Roby Müller. Zdjęcia trwają do końca grudnia.

 

1990

10 lutego premiera spektaklu Dwoje na huśtawce Williama Gibsona z Krystyna Jandą i Piotrem Machalicą w Teatrze Powszechnym.

Także w tym teatrze 17 kwietnia premiera Romea i Julii Williama Szekspira w przekładzie Stanisława Barańczaka z Joanną Szczepkowską i Piotrem Kozłowskim w rolach tytułowych.

6 maja w Krakowie premiera filmu Korczak.

Nie dostaje paszportu do Rosji, gdzie Marcel Łoziński realizuje z jego inspiracji dokument Las Katyński.

2 grudnia w Edynburgu odbiera Honorowego Feliksa dla najlepszego europejskiego reżysera. Nagroda przyznana przez Europejską Akademię Filmową.

W związku z obowiązkami senatora – częste wyjazdy do Suwałk – rezygnuje z kierowania Teatrem Powszechnym.

 

1991

W kwietniu w Starym Teatrze w Krakowie zaczyna próby Wesela Wyspiańskiego. W obsadzie Dorota Segda jako Panna Młoda, Jerzy Bińczycki jako Wernyhora. Scenografia Krystyna Zachwatowicz. Premiera 3 czerwca.

25 listopada koniec I kadencji Senatu. Andrzej Wajda podejmuje decyzję o zakończeniu dalszego kandydowania.

Realizuje dla telewizji jednoaktówkę Silniejsza Augusta Strindberga z Krystyną Jandą i Teresą Budzisz-Krzyżanowską. Premiera 25 grudnia.

 

1992

27 stycznia wygłasza wykład Wyspiański w Salzburgu inaugurujący jego członkostwo w polskim PEN Clubie.

Od 3 marca do 15 maja realizuje film Pierścionek z orłem w koronie.

W kwietniu telewizja pokazuje Hamleta IV.

W Salzburgu na zaproszenie Petera Steina rozpoczyna w czerwcu próby Wesela, w kongenialnym przekładzie Karla Dedeciusa. Grają aktorzy niemieccy i austriaccy – wybitną kreację w roli Racheli tworzy Dagmar Manzel. Muzyka Stanisław Radwan, scenografia Krystyna Zachwatowicz. Premiera 27 lipca.

W październiku wraz z Krystyną Zachwatowicz podróżuje po Japonii kolejami Shinkansen, kwestując na rzecz budowy muzeum japońskiego w Krakowie.

W listopadzie na Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych (przeniesionym do Gdyni) pokaz filmu Pierścionek z orłem w koronie.

 

1993

W kwietniu realizuje w Warszawie wersję filmową japońskiego spektaklu Nastazja. Rolę główną gra Tamasaburō Bandō.

Także w kwietniu Fundacja Kyoto – Kraków ogłasza przetarg na budowę Centrum Sztuki i Techniki Japońskiej. Jego decyzją wykonawcą zostaje japońska firma Takenaka.

28 maja odbywa się wmurowanie kamienia węgielnego pod budowę Centrum. Obecni byli: ambasador Japonii Nagao Hyōdō, Arata Isozaki, wojewoda krakowski Tadeusz Piekarz, prezydent Krakowa Józef Lassota, Etsuko Takano i Akira Matsuzaki – przewodniczący związku kolejarzy. 3 czerwca została podpisana umowa z firmą Takenaka.

W Warszawie premiera filmu Pierścionek z orłem w koronie.

Zostaje przewodniczącym Rady Kultury przy Prezydencie RP Lechu Wałęsie.

 

1994

26 lutego premiera Sonaty widm Augusta Strindberga w Królewskim Teatrze Dramatycznym w Sztokholmie. Główne role grają Max von Sydow i Margareta Krook. Muzyka Stanisław Radwan, scenografia Krystyna Zachwatowicz.

Janusz Kica, asystent reżysera w Salzburgu, realizuje replikę tamtego przedstawienia Wesela w teatrze Nemzeti Színház w Budapeszcie. Premiera 8 kwietnia.

15 kwietnia w Krakowie odbyła się tradycyjna uroczystość umieszczenia japońskiej i polskiej wiechy na dachu budowanego Centrum.

16 kwietnia składa rezygnację ze stanowiska przewodniczącego Rady Kultury przy Prezydencie RP Lechu Wałęsie.

W Starym Teatrze w Krakowie inscenizuje cztery jednoaktówki Yukio Mishimy: Wachlarz, Szafa, Pani Aoi i Adamaszkowy bębenek. Wybitne kreacje stworzyły Anna Polony i Beata Fudalej. Muzyka Stanisław Radwan, scenografia Krystyna Zachwatowicz.

30 listopada w Krakowie uroczyste otwarcie Centrum Sztuki i Techniki Japońskiej. Otwarcia dokonali książę Takamado, bratanek cesarza Japonii Akihito, i prezydent Polski Lech Wałęsa.

Nazwę Manggha nadaje budynkowi jego architekt Arata Isozaki.

 

1995

W kwietniu, razem z Krystyną Zachwatowicz otrzymują z rąk Józefa Lasoty, prezydenta miasta Krakowa, srebrny medal Cracoviae Merenti za ofiarowanie miastu Centrum Manggha.

W kwietniu pisze scenariusz filmu według powieści Jerzego Andrzejewskiego Wielki Tydzień.

Episkopat nie zgadza się na zdjęcia w kościele. Mimo to w maju rozpoczynają się zdjęcia do filmu. Grają: Beata Fudalej, Wojciech Malajkat, Wojciech Pszoniak.

W czerwcu odbiera doktorat honoris causa Uniwersytetu Braci Lumière w Lyonie, a później Wolnego Uniwersytetu w Brukseli.

We wrześniu i w październiku w Wałbrzychu realizuje zdjęcia do filmu Panna Nikt według powieści Tomka Tryzny.

Premiera filmu Wielki Tydzień odbywa się w listopadzie na Festiwalu w Gdyni.

 

1996

W lutym na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Berlinie otrzymuje Srebrnego Niedźwiedzia za całokształt twórczości, ze szczególnym uwzględnieniem filmu Wielki Tydzień.

6 marca, w dniu siedemdziesiątych urodzin, podpisuje wydany przez Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe album Wajda. Filmy, zawierający jego komentarze do tych filmów. Wstęp pióra Adama Michnika.

W kwietniu otrzymuje za tę książkę nagrodę Warszawskiej Premiery Literackiej.

20 maja w Teatrze Polskim we Wrocławiu premiera spektaklu Improwizacje wrocławskie na podstawie Improwizacji wersalskiej Moliera, Improwizacji paryskiej Jeana Girodoux i Improwizacji wrocławskiej Tadeusza Różewicza.

W Krakowie w maju inauguracja Roku Andrzeja Wajdy. Najważniejsze wydarzenia to plenerowe pokazy plastyczne Krzysztofa Wodiczki, a także wystawa To lubię, zrealizowana przez Muzeum Narodowe w Pałacu Sztuki i pokazująca dzieła sztuki polskiej w autorskim wyborze Wajdy.

W październiku premiera kinowa filmu Panna Nikt.

Realizuje krótki serial dokumentalny złożony z fragmentów swoich filmów pt. Moje notatki z historii.

 

1997

9 maja w Starym Teatrze premiera sztuki Słomkowy kapelusz Eugène’a Labiche’a.

18 maja w Cannes na jubileuszowym 50. Festiwalu Filmowym wykonano zdjęcie wszystkich dotychczasowych 92 laureatów.

30 maja we Wrocławiu na zaproszenie kardynała Henryka Gulbinowicza przygotowuje wieczór poezji Karola Wojtyły Pieśni o blasku wody w Auli Leopoldyńskiej Uniwersytetu Wrocławskiego.

12 października w Starym Teatrze premiera Klątwy Stanisława Wyspiańskiego. Muzyka Zygmunt Konieczny, scenografia Krystyna Zachwatowicz, wielka kreacja Izabeli Olszewskiej w roli Matki i Jana Frycza w roli Księdza.

10 grudnia decyzją Akademii Francuskiej zostaje jej członkiem. W Akademii Sztuk Pięknych otrzymuje fotel po zmarłym w 1993 roku Federicu Fellinim.

Pisze scenariusz filmu Pan Tadeusz według poematu Adama Mickiewicza. 24 grudnia film na podstawie tego scenariusza zostaje skierowany do realizacji.

 

1998

Na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Wenecji francuski minister kultury Jack Lang wręcza Andrzejowi Wajdzie Złotego Lwa za całokształt twórczości.

Wiosną zaczynają się zdjęcia do Pana Tadeusza. Operatorem jest Paweł Edelman, scenografem Allan Starski, muzykę pisze Wojciech Kilar. Grają: Daniel Olbrychski, Andrzej Seweryn, Bogusław Linda, Grażyna Szapołowska.

6 października po zasłabnięciu Wajda zostaje przewieziony do kliniki prof. Andrzeja Bochenka w Zabrzu, gdzie zostaje natychmiast operowany – konieczne jest wszczepienie by-passów. Operacja udaje się i po kilku tygodniach reżyser wraca do normalnej aktywności. Ze szpitala pisze list do widzów odczytany podczas premiery filmu Pan Tadeusz 22 października w Warszawie. Do końca roku film obejrzało ponad pięć milionów widzów.

Jesienią realizuje film dokumentalny Kredyt i debet ze scenariuszem Joanny Olczak-Ronikier.

 

1999

Pisze książkę autobiograficzną dla Wydawnictwa Znak Kino i reszta świata. Redakcja Tomasz Fiałkowski.

Stanisław Janicki realizuje film dokumentalny Marzenia są ciekawsze – opowieść o filmach niezrealizowanych.

W lutym na Festiwalu Filmowym w Berlinie odbiera nagrodę Freedom Prize American Cinema Foundation. Nagroda otrzymuje imię Andrzeja Wajdy i jest przyznawana reżyserom z Europy Wschodniej. Pierwszą laureatką jest Kira Muratowa z Ukrainy.

Realizuje dla telewizji spektakl Bigda idzie, pokazany 29 listopada.

Centrum Manggha w plebiscycie ogłoszonym przez „Gazetę Wyborczą” zdobywa tytuł Ulubieńca Krakowa.

 

2000

W lutym razem z Tadeuszem Różewiczem otrzymuje Wielką Nagrodę Fundacji Kultury.

26 marca w Hollywood otrzymuje Oscara za całokształt twórczości.

2 kwietnia przekazuje statuetkę Oscara do Muzeum Uniwersytetu Jagiellońskiego. Uroczystość przekazania odbywa się na Rynku Głównym w Krakowie.

W czerwcu odbiera doktorat honoris causa warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych.

Wiosną realizuje zdjęcia do filmu telewizyjnego Wyrok na Franciszka Kłosa według powieści Stanisława Rembeka, W roli tytułowej Mirosław Baka, zdjęcia Bartek Prokopowicz.

Emisja 24 września.

W listopadzie otrzymuje doktorat honoris causa Państwowej Wyższej Szkoły Filmowej, Telewizyjnej i Teatralnej w Łodzi – wspólnie z Jerzym Kawalerowiczem, Romanem Polańskim i pośmiertnie z Wojciechem Hasem.

Wydawnictwo Znak wydaje autobiografię Kino i reszta świata.

 

2001

W krakowskiej Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej reżyseruje spektakl Jak wam się podoba Williama Szekspira w przekładzie Stanisława Barańczaka – ze studentami i profesorami tej uczelni.

W czerwcu odbiera francuską Legię Honorową w randze komandora.

Latem realizuje, według scenariusza napisanego wspólnie z Rafałem Marszałkiem, film-wykład Lekcja polskiego kina.

W październiku Uniwersytet Łódzki organizuje Międzynarodową Konferencję Naukową Filmowy i teatralny świat Andrzeja Wajdy.

20 listopada pisze list do Romana Polańskiego z propozycją zagrania Papkina w Zemście – filmie według sztuki Aleksandra Fredry.

Realizuje dla Teatru Telewizji Noc czerwcową według opowiadania Jarosława Iwaszkiewicza z Grażyną Szapołowską i Aleksandrem Domogarowem.

 

2002

2 lutego Canal+ pokazuje Lekcję polskiego kina.

W lutym i w marcu zdjęcia do filmu Zemsta. Oprócz Romana Polańskiego grają: Agata Buzek, Andrzej Seweryn, Daniel Olbrychski, Janusz Gajos. Kostiumy Magda Biedrzycka i Krystyna Zachwatowicz. Operator Paweł Edelman.

W kwietniu rozpoczyna działalność Mistrzowska Szkoła Reżyserii Filmowej Andrzeja Wajdy. Zajęcia prowadzą oprócz niego Wojciech Marczewski, Marcel Łoziński, Edward Żebrowski, Jacek Bławut, Agnieszka Holland, Volker Schlöndorf, Aleksander Sokurow. Szkołę finansuje Ryszard Krauze.

12 kwietnia emisja Nocy czerwcowej w telewizji.

11 lipca japońska para cesarska – cesarz Akihito z małżonką Michiko – składa wizytę w Centrum Manggha.

Wajda wraz z żoną Krystyną Zachwatowicz przygotowuje wystawę poświęconą ich inscenizacjom Dostojewskiego pt. Dostojewski – teatr sumienia. Ekspozycja została pokazana w Muzeum Literatury w Warszawie i w Petersburgu.

30 września premiera filmu Zemsta.

 

2003

Cały rok trwają poszukiwania właściwego scenariusza do filmu o Katyniu, rozpoczęte jeszcze w roku 2002 rozmowami w Włodzimierzem Odojewskim. Niestety nie przynoszą spodziewanego rezultatu.

W lipcu zostaje Obywatelem Honorowym Wrocławia.

 

2004

Na zaproszenie dyrektor Galiny Wołczek realizuje przedstawienie Biesy według powieści Fiodora Dostojewskiego w Teatrze Sowriemiennik w Moskwie. Jest to replika krakowskiego spektaklu z roku 1971 i pierwsza adaptacja tej powieści wystawiona w teatrze w Rosji. Grają wybitni rosyjscy aktorzy, miedzy innymi – Igor Kwasza i Siergiej Garmasz.

Premiera 16 marca.

W Krakowie inauguruje działalność Szkoła Języka Japońskiego w budynku obok Centrum Manggha, wzniesionym przez Fundację Kyoto – Kraków. Fundusze na budowę pochodzą z sumy, którą Andrzej Wajda uzyskał ze sprzedaży swoich rysunków. Zakupił je Związek Kolejarzy Wschodniej Japonii, stając się inwestorem tej budowy.

W październiku w Petersburgu zostaje laureatem nagrody Gwiazda Bałtyku.

26 listopada w Starym Teatrze premiera Makbeta Williama Szekspira. Grają Iwona Bielska i Krzysztof Globisz. Scenografia Krystyna Zachwatowicz.

1 grudnia decyzją ministra kultury Waldemara Dąbrowskiego Centrum Manggha zostaje samodzielną instytucją kultury.

 

2005

W marcu Wajda odbiera doktorat honoris causa Uniwersytetu Gdańskiego.

W maju otrzymuje doktorat honoris causa Uniwersytetu Warszawskiego.

Latem realizuje na 25-lecie Solidarności film złożony z 13 nowelek polskich reżyserów pt. Solidarność. Solidarność…, pokazany 31 sierpnia w Stoczni Gdańskiej.

We wrześniu przewodniczy pracom jury na XXX Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni. Otrzymuje Platynowe Lwy za całokształt twórczości.

14 grudnia z rąk prezydenta Aleksandra Kwaśniewskiego otrzymuje Krzyż Wielki Orderu Odrodzenia Polski.

 

2006

W lutym na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Berlinie otrzymuje Złotego Niedźwiedzia za całokształt twórczości.

Pracuje z Andrzejem Mularczykiem nad scenariuszem filmu Katyń (początkowo pod tytułem Post mortem).

Od 3 października do 7 stycznia 2007 roku odbywają się zdjęcia do filmu Katyń.

 

2007

Od stycznia montaż i postprodukcja filmu Katyń.

W maju pobyt w Cannes z okazji 60-lecia Festiwalu: uroczysta premiera filmu Kanał w 50 lat po Srebrnej Palmie dla tego filmu.

Centrum Manggha zostaje Muzeum decyzją ministra Kultury Waldemara Dąbrowskiego.

21 września w Warszawie odbywa się w Teatrze Wielkim premiera filmu Katyń.

 

2008

W lutym film Katyń zostaje wyświetlony na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Berlinie – na projekcji jest obecna kanclerz Angela Merkel.

21 lutego w Los Angeles film Katyń, nominowany do Oscara, przegrywa z filmem Fałszerze (reż. Stefan Ruzowitzky).

W marcu pokaz filmu Katyń w Moskwie.

16 kwietnia jedzie z Krystyną Zachwatowicz na Ukrainę na grób ojca pochowanego w Piatichatkach pod Charkowem.

17 kwietnia po pokazie filmu Katyń prezydent Ukrainy Wiktor Juszczenko wręcza Andrzejowi Wajdzie Order Jarosława Mądrego.

Do scenariusza Tataraku według opowiadania Jarosława Iwaszkiewicza zostają dołączone opowiadanie Sándora Máraia  i prywatna opowieść Krystyny Jandy o śmierci jej męża Edwarda Kłosińskiego.

12 sierpnia rozpoczynają się zdjęcia do filmu Tatarak. Grają: Krystyna Janda, Jan Englert, Paweł Szajda.

Tablica upamiętniająca polskich oficerów zamordowanych w Charkowie zostaje wykonana w Polsce na polecenie Andrzeja Przewoźnika, sekretarza generalnego Rady Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa.

2 listopada jedzie do Charkowa z marszałkiem Sejmu Bronisławem Komorowskim. Odsłania z Krystyną Zachwatowicz tablicę, wmurowaną w ścianę gmachu dawnego NKWD, gdzie polscy oficerowie zostali zamordowani.

 

2009

Na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Berlinie Tatarak zdobywa Srebrnego Niedźwiedzia – Nagroda im. Alfreda Bauera.

24 kwietnia w Warszawie premiera filmu Tatarak.

W Warszawie z rąk ambasadora Francji otrzymuje Komandorię Orderu Sztuki i Literatury.

14 września w Gdańsku inscenizuje wydarzenie Aktorzy przyjechali… z okazji wmurowania kamienia węgielnego pod Teatr Szekspirowski. Ponad dziewięćdziesięciu polskich aktorów na Długim Targu na dwudziestu scenach występuje jednocześnie we fragmentach sztuk Szekspira.

12 grudnia w Bochum w czasie ceremonii wręczania Europejskich Nagród Filmowych film Tatarak dostaje nagrodę FIPRESCI.

 

2010

Rozpoczyna przygotowania do filmu o Lechu Wałęsie według scenariusza Janusza Głowackiego.

W kwietniu otrzymuje doktorat honoris causa Białoruskiej Państwowej Akademii Sztuki.

7 kwietnia leci z premierem Donaldem Tuskiem do Katynia na groby polskich oficerów. Z Moskwy przylatuje na uroczystość premier Władimir Putin.

10 kwietnia samolot z prezydentem Lechem Kaczyńskim i delegacją polską ulega katastrofie na lotnisku w Smoleńsku. Wszyscy pasażerowie giną w tym wypadku.

13 kwietnia wraz z żoną ogłasza list otwarty, sprzeciwiając się pochówkowi Lecha Kaczyńskiego na Wawelu.

8 maja z Bronisławem Komorowskim leci do Moskwy, Smoleńska i Katynia.

W lipcu we Wrocławiu na wystawie swoich nagród w Muzeum Pana Tadeusza wraz z Markiem Brodzkim realizuje film Cegła i inne nagrody.

Przeniesienie spektaklu Starego Teatru Makbet do telewizji.

 

2011

W marcu z rąk prezydenta Bronisława Komorowskiego otrzymuje Order Orła Białego.

Realizuje film Kręć! Jak kochasz to kręć! poświęcony pamięci zmarłego przyjaciela Edwarda Kłosińskiego, twórcy zdjęć do wielu jego filmów.

11 października w Radomiu, na ścianie domu, gdzie w czasie wojny mieszkała rodzina Wajdów, zostaje wmurowana tablica poświęcona pamięci ojca – kpt. Jakuba Wajdy.

Po uroczystości pani Anna Krok wręcza Andrzejowi Wajdzie klingę szabli ojca, zakopaną za tym domem w roku 1939, znalezioną po wojnie i przechowywaną w jej mieszkaniu w tym domu.

W Muzeum Manggha odbywa się wręczenie Nagrody Prima Leviego.

1 grudnia Andrzej Wajda rozpoczyna zdjęcia do filmu Wałęsa. Człowiek z nadziei.

 

2012

Realizuje zdjęcia do filmu Wałęsa. Człowiek z nadziei.

Odbiera nagrodę redakcji miesięcznika „Film” – specjalną Złotą Kaczkę za całokształt twórczości.

 

2013

24 kwietnia zakończenie zdjęć do filmu Wałęsa. Człowiek z nadziei.

Realizuje dokument Biesy po latach o przedstawieniu Biesów w Starym Teatrze z roku 1971.

W Wydawnictwie Znak ukazuje się drugie, rozszerzone wydanie książki Kino i reszta świata. Autobiografia.

3 października na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Wenecji odbywa się premiera filmu Wałęsa. Człowiek z nadziei z udziałem Danuty i Lecha Wałęsów.

 

2014

Realizuje sceny fabularne do filmu Jolanty Dylewskiej Marek Edelman. I była miłość w getcie.

W Łodzi rozpoczyna zdjęcia do filmu Powidoki.

Otrzymuje nagrodę Stowarzyszenia Filmowców Polskich za całokształt osiągnięć artystycznych.

Odbiera nagrodę Supergwarancja kultury – za odwagę w artystycznym mierzeniu się z legendą Lecha Wałęsy w filmie Wałęsa Człowiek z nadziei, za mistrzowskie połączenie zdjęć archiwalnych za scenami fabularnymi za ciągłe poszukiwania artystyczne, za otwartość na nowy język filmowy, za dzieła pomagające zrozumieć naszą historię, które jednocześnie współtworzą narodowe mity.

W listopadzie wraz z Krystyną Zachwatowicz otrzymują doktorat honoris causa Uniwersytetu Pedagogicznego w Krakowie.

 

 

2015

W Łodzi zdjęcia do filmu Powidoki.

W czerwcu obok Muzeum Manggha zostaje uroczyście otwarty Pawilon Europa-Daleki Wschód zaprojektowany przez Krzysztofa Ingardena. Otwarcia dokonał minister kultury Bogdan Zdrojewski. Inauguracją jest wystawa obrazów Andrzeja Wróblewskiego. Jest kuratorem tej wystawy razem z Anną Król.

Realizuje film Wróblewski według Wajdy.

 

 

 

2016

6 marca w dniu 90 – tych urodzin w Krakowie w Muzeum Manggha zostaje otwarta wystawa Andrzej Wajda. Szkicownik. Kuratorem wystawy jest Anna Król.

12 marca zostaje Honorowym Obywatelem Miasta Gdańsk. Dyplom wręcza mu prezydent Paweł Adamowicz.

W maju odbiera na Uniwersytecie Jagiellońskim złoty medal Plus Ratio Quam Vis.

13 czerwca w Wiśniczu odbiera Złoty Medal Honorowy za zasługi dla Małopolski

16 czerwca w Suwałkach prezydent miasta Czesław Rynkiewicz otwiera salę Jego imienia w Suwalskim Ośrodku Kultury.

 W Radomiu realizuje film Szabla mojego Ojca.

W czerwcu w Krakowie na Uniwersytecie Jagiellońskim odbywa się sesja naukowa Wajda 90.

We wrześniu na 41. Festiwalu Filmowym w Gdyni otrzymuje Specjalną Pozakonkursową Nagrodę Jury za film Powidoki. Występuje z przesłaniem do kolegów– filmowców.

9 października umiera w szpitalu Warszawie.

19 października urna z Jego prochami zostaje złożona w grobie na cmentarzu Salwatorskim w Krakowie – obok grobu Jego Matki. W pogrzebie bierze udział najbliższa rodzina i przyjaciele.